Samningsviđauki nr. 4 viđ samning um verndun mannréttinda og mannfrelsis

Samningsviđauki nr. 4 viđ samning um verndun mannréttinda og mannfrelsis međ breytingum skv. samningsviđauka nr. 11, um tiltekin önnur mannréttindi en greinir ţegar í samningnum og samningsviđauka nr. 1 viđ hann (1963), SES nr. 46

 

Strassborg, 16. IX. 1963 - Safn Evrópusamninga/46
Fyrirsögnum greina bćtt viđ og texta breytt í samrćmi viđ ákvćđi samningsviđauka nr. 11 (SES nr. 155), frá og međ gildistöku hans 1. nóvember 1998.
Birtist í lögum nr. 25/1998.


Ađildarríki Evrópuráđs, ţau er hér undirrita og ákveđiđ hafa ađ gera ráđstafanir til ţess ađ tryggja sameiginlega vernd tiltekinna réttinda og mannfrelsis umfram ţađ er ţegar greinir í I. kafla samnings um verndun mannréttinda og mannfrelsis, er undirritađur var í Róm 4. nóvember 1950 (og hér eftir nefnist "samningurinn"), og í 1., 2. og 3. gr. samningsviđauka nr. 1 viđ samninginn er undirritađur var í París 20. mars 1952,

hafa orđiđ ásátt um eftirfarandi:


1. gr. – Bann viđ skuldafangelsi
Engan mann má svipta frelsi af ţeirri ástćđu einni ađ hann getur ekki stađiđ viđ gerđa samninga.

2. gr. – Ferđafrelsi
1. Öllum ţeim sem á löglegan hátt eru staddir á landi einhvers ríkis skulu frjálsir ferđa og dvalarstađar ţar í landi.
2. Öllum ber réttur til brottfarar úr landi, einnig úr eigin landi.
3. Eigi má leggja nokkrar hömlur á vernd slíkra réttinda, umfram ţađ sem lög standa til og nauđsyn ber til í lýđrćđislegu ţjóđfélagi vegna ţjóđaröryggis eđa almannaheilla, í ţágu allsherjarreglu, til ađ firra glćpum, til verndar heilsu manna eđa siđgćđi eđa réttindum og frelsi annarra.
4. Réttindi ţau, er greinir í 1. mgr., geta á tilteknum landsvćđum sćtt takmörkunum, svo fremi ađ ţeim sé beitt ađ lögum og séu réttlćtanlegar vegna almennra hagsmuna í lýđrćđislegu ţjóđfélagi.

3. gr. – Bann viđ brottvísun eigin borgara
1. Eigi má vísa nokkrum manni úr landi ţess ríkis sem hann er ţegn í, hvort heldur sem einstaklingi eđa samkvćmt ráđstöfun sem beinist gegn hópi manna.
2. Eigi má banna nokkrum manni ađ koma til ţess ríkis sem hann er ţegn í.

4. gr. – Bann viđ hópbrottvísun útlendinga
Bannađ er ađ gera hópa útlendinga landrćka.

5. gr. – Svćđisbundiđ gildissviđ
1. Heimilt er ađildarríkjum, um leiđ og ţau undirrita samningsviđauka ţennan, eđa hvenćr sem er síđar, ađ afhenda ađalframkvćmdastjóra Evrópuráđs yfirlýsingu um ţađ ađ hve miklu leyti ţau ábyrgist, ađ ákvćđi samningsviđauka ţessa nái til ţeirra landsvćđa, er ţau fara međ utanríkismál fyrir og nefnd eru í yfirlýsingunni.
2. Ađildarríki, sem afhent hefur yfirlýsingu samkvćmt nćsta töluliđ á undan, getur hvenćr sem er afhent ađra yfirlýsingu um breytingar á fyrri yfirlýsingu eđa um uppsögn á gildi samningsviđauka ţessa gagnvart einhverju landsvćđi.
3. Yfirlýsing, sem fram er lögđ samkvćmt ţessari grein, telst vera gerđ í samrćmi viđ 1. mgr. 56. gr. samningsins.
Texta breytt í samrćmi viđ ákvćđi samningsviđauka nr. 11 (SES nr. 155).
4. Landsvćđi hvers ríkis, sem ţessi samningsviđauki nćr til samkvćmt fullgildingu eđa samţykki ríkis, og hvert landsvćđi, sem hann nćr til samkvćmt yfirlýsingu ríkis í samrćmi viđ grein ţessa, ber ađ skođa sem ađgreind landsvćđi ađ ţví er varđar ákvćđin í 2. og 3. gr. um landsvćđi ríkis.
5. Hvert ţađ ríki sem gefiđ hefur yfirlýsingu í samrćmi viđ 1. og 2. mgr. ţessarar greinar getur hvenćr sem er síđar lýst ţví yfir vegna eins eđa fleiri landsvćđa ţeirra sem yfirlýsingin tekur til, ađ ţađ fallist á ađ dómstóllinn sé bćr um ađ taka viđ kćrum frá einstaklingum, samtökum eđa hópum einstaklinga skv. 34. gr. samningsins varđandi
1.–4. gr. ţessa samningsviđauka, eina eđa allar.
Texta bćtt viđ í samrćmi viđ ákvćđi samningsviđauka nr. 11 (SES nr. 155).

6. gr. – Tengsl viđ samninginn
Texta breytt í samrćmi viđ ákvćđi samningsviđauka nr. 11 (SES nr. 155).
Ađildarríkja í milli skal líta á ákvćđi 1. til 5. gr. ţessa samningsviđauka sem viđaukagreinar viđ samninginn, og skulu öll ákvćđi hans gilda í samrćmi viđ ţađ.

7. gr. – Undirritun og fullgilding
1. Samningsviđauki ţessi liggur frammi til undirskriftar ţeim ađildarríkjum Evrópuráđs sem undirritađ hafa samninginn. Skal fullgilda hann um leiđ og samninginn eđa síđar. Skal hann öđlast gildi ţegar fimm fullgildingarskjöl hafa veriđ lögđ fram. Nú fullgilda ríki hann síđar og gengur hann í gildi gagnvart ţeim ţann dag sem fullgilding er fram lögđ.
2. Fullgildingarskjöl ber ađ afhenda ađalframkvćmdastjóra Evrópuráđs, og tilkynnir hann öllum ađildarríkjum um hver ţeirra fullgilt hafi.


Ţessu til stađfestu hafa undirritađir, sem til ţess hafa fullt umbođ, ritađ undir samningsviđauka ţennan.

Strassborg, 16. dag septembermánađar 1963, á ensku og frönsku – jafngildir textar báđir – í einu eintaki sem geyma ber í skjalasafni Evrópuráđs. Skal ađalframkvćmdastjóri láta öllum ríkjum, er undirritađ hafa, stađfest afrit í té.

Mannréttindaskrifstofa Íslands

Mannréttindaskrifstofa Íslands var stofnuđ í Almannagjá á Ţingvöllum hinn 17. júní 1994, á fimmtíu ára afmćli íslenska lýđveldisins. Skrifstofan er óháđ stofnun sem vinnur ađ framgangi mannréttinda međ ţví ađ stuđla ađ rannsóknum og frćđslu og efla umrćđu um mannréttindi á Íslandi. 

Valmynd

Skráđu ţig á póstlista MRSÍ

Skráđu ţig og fáđu fréttir, upplýsingar um ný verkefni og fleira frá okkur.

Mannréttindaskrifstofa Íslands

Túngata 14 | 101 Reykjavík | Sími 552 2720 | info[hjá]humanrights.is

Skrifstofan er opin frá 9-12 og 13-16